Gergiev Festival

Recensie Soeraki, heldin van de zee
Maja Westerveld

“Verboden te zwemmen, woeste zee” dat staat er op het bord dat de badmeester pontificaal op het strand neerzet. Er komt een bond gezelschap op. Gekleed in gestreepte zwempakken, rode badjassen, met duikbrillen en snorkels op, en zwemvliezen aan. Het zijn de leden van Domestica Rotterdam, uitgedost voor een dagje aan het strand. Zo ook Soeraki. Ze heeft een nieuwe bikini en kan niet wachten om te gaan zwemmen. Maar dat kan helaas niet. Hoewel ze er zelf stellig van overtuigd is dat het bord juist meisjes met een gloednieuwe bikini uitnodigt tot zwemmen weet de zaal haar wel beter te vertellen. Voor de zekerheid vraagt ze om bevestiging bij de badmeester, waar ze zich vaker tot zal richten om haar eigen realiteit met de werkelijkheid te checken. En dat is maar goed ook, want in plaats van in de zee duikt Soeraki van pure verveling in haar fantasie. Ze transformeert van een gewoon meisje met een nieuwe bikini naar Soeraki de zeemeermin die in de tropische oceaan woont. Samen met het orkest zet zij een onderwater wereld neer met koraal, kwallen en een mompelende kreeft. Soeraki is een spontane en dappere meid die heimelijk verliefd is en zich door niets of niemand tegen laat houden om indruk te maken op zeemeerjongen Bob. Of althans, het liefst zou ze de maan voor hem ophalen en in principe zou het moeten lukken met haar zelfgemaakte vleugels en de wind van de blazende kinderen in de zaal, maar zonder longen en met schubben is het fysiek wat onpraktisch om je buiten het water te begeven.

Nee, dan duiken! Daar is ze veel beter in. Het orkest speelt de sterren van de hemel terwijl Soeraki naar de zeebodem afdaalt. We zien een schaduwspel waarin vertoond wordt hoe zij bij een verzonken stad terecht komt en daar de ultieme schat vindt voor haar grote liefde Bob. Maar ondanks de prachtige muziek raken de kinderen in zaal tijdens deze scène toch een beetje afgeleid.  Het spetterende einde waarbij Soeraki eindelijk de aandacht heeft van Bob, en Bob eigenlijk al heel lang stiekem verliefd blijkt te zijn op Soeraki maakt een hoop goed. En als de kinderen dan ook nog mee mogen zingen met het eindlied, is het feest, waarbij de kwal en de kreeft ook nog even langskomen, helemaal compleet.